
Tractie, tractiebesturing, tractiemotoren en tractie-elektronica op hoofdstroomgebied. Een aandachtsgebied waarin enorm veel ontwikkelingen plaatsvinden. Denk bijvoorbeeld aan technologieën om treinen zo snel mogelijk op te laten trekken, om energieverlies te beperken, en om energie terug te winnen uit remprocessen.
Ook op componentenniveau gebeurt er van alles. Vroeger gebruikten we thyristoren om de grote vermogens bij hoge spanningen voor de aandrijving met betrekkelijk weinig verlies te schakelen. Tegenwoordig zijn er IGBT’s, Insulated Gate Bipolar Transistors, die met een kleine stuurspanning toch grote vermogens kunnen schakelen.
Die IGBT’s beschikken over tal van voordelen. Zo zijn ze aardig wat compacter. In een ruimte waarin twee thyristoren passen, passen meerdere IGBT’s. Of je dus dertig thyristoren in een locomotief plaatst of dertig IGBT’s, scheelt dat nogal in de nodige ruimte. Andere belangrijke eigenschappen: minder warmteontwikkeling, minder verliezen, snellere schakelingen en minder vaak uitval.
Je kunt zo’n nieuwe techniek niet zomaar in het spoorverkeer gaan toepassen. Theoretisch kan ieder systeem aan boord defecten vertonen die het veiligheidssysteem in de baan verstoren. Niet alleen bij de nieuwbouw, maar ook bij de revisie en herstellingen van treinen denken system engineers mee over de gekozen oplossingen. Ze controleren enerzijds aan de hand van de bewijsvoering van de fabrikant en anderzijds met eigen metingen of alles naar behoren functioneert en daarbij niets in een frequentie terechtkomt waarmee het veiligheidssysteem kan worden beïnvloed. Ook hebben we oog voor de haalbaarheid van implementatie in de trein ‒ levert het geen problemen op voor de temperatuurhuishouding? ‒ en gemak van onderhoud.
Eigenlijk kun je system engineers zien als een soort adviesorgaan over de toepassing van nieuwe technologie. Ze gaan op zoek naar innovaties op railbeurzen zoals de InnoTrans in Berlijn en zitten natuurlijk met engineers van fabrikanten om tafel. Ieder innovatietraject is een verbetertraject: je leert van iedere stap en die kennis pas je meteen weer toe in de volgende trein.

.jpg)
Karem
“Het was spannend, maar ik wilde graag iets nieuws leren en mezelf bewijzen”, vertelt Karem. Karem komt uit Damascus, Syrië, en begon in 2018 bij NS met de opleiding tot Service- en Onderhoudsmonteur aan de NS TechniekFabriek. “Ik was in Syrië bokskampioen. Daarnaast had ik een achtergrond in economie. Ik sprak toen ik begon met de opleiding bij NS nog niet goed Nederlands. De opleiding was dus uitdagend, maar ik heb goede begeleiding gehad.” Inmiddels is Karem doorgegroeid tot Junior Specialist. “Dat NS mij de kans gaf om te beginnen, heeft mijn leven veranderd.”

Robin
Robin (20) uit Apeldoorn zit elke dag tussen de treinen. Voor zijn opleiding tot treinmonteur aan de TechniekFabriek van NS leert hij hoe complete dubbeldekkers in elkaar zitten en staat hij soms ineens op een station bij een gestrande trein. Hoe leer je dat allemaal? En wat maak je als treinmonteur nou echt mee in de praktijk?

Michelle
Michelle Dekker volgt de opleiding Service- en Onderhoudsmonteur bij NS. Naast haar studie is ze ook een topsporter. Onlangs won ze een bronzen medaille in het onderdeel parallelslalom bij het WK snowboarden. Ze is de tweede Nederlandse snowboardster ooit die een WK-medaille op dit onderdeel heeft veroverd.
.jpg)


